Όταν ο Αντρίι διαφεύγει από τον πόλεμο στην πατρίδα του και φτάνει στην πόλη Γουέστ, περιμένει χάος. Αντ’ αυτού, του δίνονται κλειδιά, κουπόνια και ειλικρινής υποστήριξη. Ο εθελοντής που του ανατίθεται, ο Γιαζάν, γνωρίζει καλά αυτή τη διαδρομή. Χρόνια νωρίτερα είχε κι εκείνος διαφύγει από τη σύγκρουση και καταλήξει στην ίδια πόλη· σε αντίθεση όμως με τον Αντρίι, η αίτησή του για άσυλο έχει βαλτώσει σε μια γραφειοκρατική εκκρεμότητα χωρίς τέλος. Είναι ικανός, σεβαστός, αλλά εσωτερικά απογυμνωμένος από την ταχύτητα με την οποία οι άλλοι τον προσπερνούν στον δρόμο προς τη σταθερότητα.

Κόντρα στις πιθανότητες, οι δύο άνδρες αναπτύσσουν μια διστακτική φιλία. Τσιγάρα κάτω από στάζουσες τέντες. Τσάι με κάρδαμο στη στενή κουζίνα του Γιαζάν. Στιγμές χιούμορ που κάνουν την πόλη να μοιάζει λιγότερο εχθρική. Κάτω όμως από κάθε πράξη καλοσύνης υποβόσκει μια βαθιά ασυμμετρία. Ο ένας καλοδεχούμενος, ο άλλος σε αναμονή. Ο ένας ορατός, ο άλλος αόρατος. Καθώς η πολιτική αναταραχή σφίγγει τον κλοιό γύρω από την πόλη, αυτή η ανισορροπία γίνεται αδύνατο να αγνοηθεί. 

Το Νήματα στη Γουέστ παρακολουθεί τη δύσκολη, εύθραυστη φιλία ανάμεσα σε δύο άνδρες που ξεριζώθηκαν από τον πόλεμο και ιχνηλατεί το πώς η σύνδεση επιμένει ακόμη και μετά τη ρήξη και το πώς δύο ζωές που διασταυρώθηκαν πρόσκαιρα συνεχίζουν να διαμορφώνουν η μία την άλλη μέσα από την απουσία.